Rostuse Rebel Radio (RrR)

Cure - Pornography (1982) Dark-Punk

2011-03-05T16:12:00.000-08:00

Pokraj Ian Curtis za koj zboruvavme vo recenzijata na albumot od Joy Division, Robert Smith e drugiot "spiritualen vodic" na takanareceniot britanski "dark-wave". Dvajcata bea slicni poradi istite stravovi, paranoii i depresii, i dvajcata vo site nivni dela davaa impresija deka podlegnuvaat pod tezinata na edna ogromna egzistencijalna tragedija. No fundamentalnata razlika pomedzu niv lezi vo faktot, dodeka Curtis pod negovata licna tragedija se otkaza bez voopsto da proba da se bori, Smith sekogas se borese so seta negova sila za da izleze. Ottuka i razlicnoto muzicko postavuvanje na nivnite bendovi: kade sto muzikata na Joy Division e ladna, inertna i so geometriska preciznost, muzikata na Cure e vo postojan nevroticen metez: Ian Curtis peese kako robot spraznat od sekoja emocija, a tonot na Robert Smith e kako na eden covek osuden na smrt pred negovata egzekucija, no koj nervozno bara nacin za begstvo. Smith nikogas ja nemase taa neverojatna, luda lucidnost i refleksiven kapacitet na Ian Curtis, no sepak sekogas mozese da se potpre na negoviot tekstopisen talent koj imase malku rivali vo angliskiot rock vo poslednite decenii: negovite strui na svest tolku romanticni (vo vistinskiot "knizeven" termin), tolku trognati i tazni, koi gi oznacija dlaboko cuvstvata na tolpata "dark-kids".

Posle krizata koja vo prethodnite dve godini go imase namaleno line-up-ot na trioto formirano od Smith, Simon Gallup (bas gitara i klavijaturi) i Laurence Tolhurts (tapani), liderot na Cure uspea da stigne do vrvot na negovata poetska vena, sovrseno poddrzana od strana na dvajcata kolegi. Trioto dade zivot na nivnoto najslozeno i najambiciozno delo, i go dobia ona sto moze da se narece "sovrseno" dark remek delo. Intimno delo, vozbudlivo i istovremeno pusto, sto zraci edno skoro opiplivo cuvstvo na raspadzanje i dekadencija.

Napadot na prvata "One Hundred Years" ve ostava vednas so otseceno disenje: opsesivnoto tempo na elektronskite tapani, horot na senisnite klavijaturi, "cestite" zvuci na gitarite go podgotvuvaat terenot na vozbudenata recitacija na eden Smith vo poln nerven slom, koj pocnuva so eden programiski ""it doesn't matter if we all die". Ako "Pornography" e sovrseniot dark album, togas negovata pocetna pesna lesno moze da se smeta za sovrsenata dark kompozicija. Vo ovaa pesna se preklopuvaat zal i bolka, ljubovni sekavanja i radosti izgubeni, i vizii na eden svet bez nikakvo znacenje, kako sto e potvrdeno i od slednata "A short Term Effect", kompozicija so pomala frenezija no so uste podeprimirano raspolozenie: "A day without substance, a change of thought", proglasuva Smith, dodeka pocnuvaat se poveke da se sobiraat vizii na smrt, se izgleda poblisku do krajot, do nepodviznosta, do vecnoto zamrznuvanje ("no movement, just a falling bird cold as it hits the bleeding ground").

"Creatures kissing in the rain, shapeless, in the dark again" ja oznacuvaat "The Hanging Garden", strasna zimska nocna vizija, obelezena so freneticen plemenski ritam, tokmu sprotivna na prekrasnata "Siamese Twins", hipnoticen tanc, ekstremna dilatacija na vremeto i prostorot, recitirana i otsvirana kako vo trance: "I chose an eternity of this, like falling angels / the world disappear laughing into the fire". "Figurhead" i "A Strange Day" ja prevzemaat apaticnata i opustena kadenca na "A Short Effect", dodeka Smith izviva se poveke i poveke vo delirium, no i se poveke tazen, opkruzen so raspadzanja, gonet od kosmari i halucinacii. Osobeno vo poslednite pesni Smith so ogromna inspiracija sozdava avtenticni biseri na dekadentna poezija ("A Strange Day", so surealen incipit kako "give me your eyes, that i might see the blind man kissing my hands" e za primer). E vo ovoj moment kade Smith go pee negoviot najbolen rekviem, "Cold": dolgi, sveceni frazi na organi i elektronski molnja, cuvaat edno "zvucno skele" koe poGotik nemoze da bide, dodeka Smith konecno naodza hrabrost da se sooci so golemoto cuvstvo na smrt sto go opfaca: "Ice in my eyes and eyes like ice don't move / screaming at the moon / another past time/ your name like ice into my heart / everything as cold as life…".

I taka zavrsuvame vo pekolnata title-track, "Pornography", pocnuva so eden hor na mornicavi glasovi, sprovedena od strana na edno plemensko udarno kreshendo, obzemeno, apokalipticno, vo more na "tenki" distorsii. No najvoznemiruvackata i disonantna pesna e isto poradi toa sto uspeva da go "zatvori" albumot so edna nota na mala nadez: Smith se cini deka e vo sostojba da ja pronajde vistinskata dimenzija kade sto moze da ja zatvori sopstvenata psihoza, se poopasno na rabot na eksplozija ("one more day like this and I'll kill you"), no barem svesen za svojata situacija i podgotven da proba da si najde mir. Ne e slucajnost sto frazata postavena na krajot na ova delo e uste eden programski manifest, no dijametralno sprotiven na onoj od otvaranjeto: "I must fight this sickness, find a cure".

Their Satanic Majesties Request

2011-02-19T06:29:00.000-08:00

Their Satanic Majesties Request е шести студиски албум на The Rolling Stones објавен на 8 декември 1967 година во Велика Британија. Албумот се разликува од нивните претходни, многу е... психоделичен ! Некои критичари го сметаат на како пандан на Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band од Beatles. Освен стандардните РнР инструменти има и ситари, флејти, виолини и т.н. Можеби сте ја слушнале на некоја The Best компилација, композицијата She's A Rainbow, јас лично ги претпочитам Citadel и The Lantern... затоа што одамна ги имав слушнато и снимено на аудиолента во една од радио-емисиите што ги водеше Гиш.

01. Sing This All Together
02. Citadel
03. In Another Land
04. 2000 Man
05. Sing This All Together (See What Happens)
06. She's A Rainbow
07. The Lantern
08. Gomper
09. 2000 Light Years From Home
10. On With The Show

Буквата А

2010-10-19T11:40:00.000-07:00

"Smoke on the Water" е како буквата А во учебникот на RnR-от. Насловот на песната е настанат кога групата снимала во студио во близина на едно швајцарско езеро а од другата страна на езерото се запалила сцената на равметлијата Frank "Fuckin" ZAPPA !!! Повеќе за историјата...

Red Temple Spirits - Kultot na hramot psych-gothic

2010-10-03T13:05:00.000-07:00

Kalifornijcite Red Temple Spirits se shamanite na edna nova "misticna" muzika, na raskrsnica medzu gotic-rock i psihedelija. Edna mokna plemenska kombinacija, vo koi anticki melodii se mesaat so magneticki atmosferi i opsesivni i temni ritmi. Dvojniot, monumentalen album "Dancing To Restore An Eclipsed Moon", izdaden vo 1988 vo samo 500 kopii, stana idolot na eden podzemen kult koj prodolzuva do den denes

Malkute ludze koi gi zabelezaa Red Temple Spirits uste od nivniot pocetok (dvojniot LP "Dancing To Restore An Eclipsed Moon" izleze vo 1988 godina vo samo 500 primeroci) bea zabelezani za cel zivot od muzikata koi izleguvala "brazdite" na toj album: cudna meshavina koja izgledase kako da gi citira na prvite Pink Floyd, Velvet Underground od albumot "White Light/ White Heat", Cure od "Pornography". Seto ova vo imeto na edna plemenska psihedelija, gusta i razviena, no vo istovreme bogata so dolgi atmostverski teksturi, oboeni so zvucite na flejti, kambani, cvrcenja na ptici i zvici od vodeni potoci. Na dvata LPia edinaesete kompozicii: osum na prvio LP i samo tri dolgi kompozii na vtoriot, vklucuvajki ja cover verzijata na "Nile Song" od Pink Floyd.

Diskot pocnuva so shamanskata "Exorcism/Waiting For the Sun" i vednas Red Temple Spirits go proglasuvaat nivnoto veruvanje: eden psihodelicen voved so elektricni i akusticni zvuci pokrien so moknoto prikrivanje na tapanite i na edna gusta i mracna linija na bas gitara, dodeka glasot se izdvojuva kako da saka da izvede nekoj ritual. Gudacka gitara ja voveduva "Liquid Temple", naj-pop pesnata na celata kolekcija, kade sto moze da se zabelezi deka Red Temple Spirits pripadzaat na onaa muzicka scena koja gi rodi Jane's Addiction. "Dark Spirits" se kacuva na spiralite na eden psihodelicen rock, direkten i ostar, dodeka "Bear Cave" go usporuva tempoto i ja nosi atmosferata vo temninata na nokta. Vtorata strana na kasetata se otvara so "Dreaming Ending", moken delirium na silen new-wave oboen so bujna psihedelija: bas gitarata trese intensivno pod ostrite gitari i glasot koj zaviva, dodeka edna flejta spomenuva nekoi melodii na predcite. Povtorno edna linija na bas gitarata, temna i pusta, ja otvora slednata "Electric Flowers", balada.so magnetna privlecnost. Spirali od psihedelija ja opkruzuvaat rock atmosferata na "Moonlight", pred da sladok trans so mirisot na Popol Vuh od "Where Merlin Played" go zatvori prviot od dvata diskovi, na eden spektakularen nacin.

Vtoriot vinil e vsusnost eden EP so nesto pomalku od polovina cas na muzika, no soddrzinata e tolku zapaluvacka sto ne moze da se smeta apsolutno od vtor red. Na ovoj del od albumot naodzaat mesto eden kiselinski cover (prepev) na "Nile Song" napisana od Roger Waters uste koga Pink Floyd bea negoviot bend, i "Lost in Dreaming", hipnoticna balada izgradena so ostri gitari i so klasicni pravi new-wave ritmi. Golemoto finale na albumot e prilicnoto dolgata "Light Of Christ/ This Hollow Ground", himna na unistuvanjeto sto ostanuva, i posle petnaesete godini podocna,nepromeneta vo nejzinata mok, eden neverojaten mix na Velvet Underground, Faust, Sonic Youth, Fields Of The Nephilim i Loop.

Red Temple Spirits ja naucija umetnosta na trasformiranje na punk energijata vo edna forma na pustinski punk od Savage Republic, no nivnata psihodelicna vizija gi pravese edinstveni i medzu svoite istomislenici i slicni bendovi. Nivniot pejac, William Faircolth, imashe veke dadeno eden mal zalak od scojata zastrasuvacka sposobnost vo Ministry of Love, edno trio na psihedelicen punk koi vo 1987 go izdadoa EPot, Wide Awake And Dreaming, so malata produkcija Underworld Record. Doazdase od Anglija i imashe licno iskustvo so godinite na oboenata psihedelicna revolucija, nosejki so sebe vo "materijalistickata" Los Angeles od osumdesettite cel bagaz so romanticen misticizam. So Faircolth bea vo Red Temple Spirits basistot Dino Paredes, ex clen na Psi-Com, grupata vo koja peese Perry Farrell pred formiranjeto na Jane's Addiction, gitaristot Dallas Taylor i tapanarot Thomas Pierik. Samo zdravoto ludilo na edna licnost kako Bruce Licher (lider na Savage Republik, i pred se "naodzac" za site produkcii koi se dvizea okolu nezavisnata Independent Project) mozese da zabelezi eden bend kako Red Temple Spirits. Potoa ke bide Wide Awake And Dreaming blisku do Independent Project sto ke gi stavi pod dogovor.

Po singlot "New Lands", izlezen vo 1989 koi gi sodrzese snimkite predhodni na nivniot prv album, vtoriot i posleden album na Red Temple Spirits bese izdaden samo vo Evropa, so belgijcite Fundamental, vo 1989: If Tomorrow I Were Leaving For Lhasa, I Wouldn't Stay A Minute More e podirekten vo odnos na prviot, so pokompaktni pesni i mozebi kompoziciii pozaboravni. Sepak sodrzi vrvovi na apsolutna magnituda kako baladata "Soft Machine" i uste ednas cover verzijata na "Set The Controls For The Heart Of The Sun" od Pink Floyd. No ostanuvaat ljubovta kon misterijata i kontemplacijata na ubavinata na zivotot vo liceto na ocajot. Malku se snimkite na bendot na kompilacii, osven na onie koi Indipendent Project Records gi prodavase preku postenski naracki. Poslednata snimka na Red Temple Spirits e pesnata "The Alchemist's Stone", , objavena vo 1991, snimena za vreme na radio show nareceno "Taste Test #1" , i izlezena so New Alliance Records. Posle ova NISTO. Nikoj nemal poveke novosti za bendot.

Kazuvanjeto od usta na usta bese dovolno da se zapoznae imeto na Red Temple Spirits. Eden podzemen kult, koj so godinite, poleka prodolzuva da raste. Tesko e da se najdat nivnite diskovi, koi ne se ni snimeni na CD: treba da se potpiras na internet aukcii, ili so golema sreka, da probas da gi najdes vo nekoi specijalizirani prodavnici koi prodavaat uste vinili. Zaradi zbunetost vo diskografiite gothic-rock, zaboraveno od enciklopediite na novata psihedelija, Red Temple Spirits si go baraat svoeto mesto vo istorijata na rock muzikata.

Meho Sulemanski

Tinariwen - Aman Iman (Water Is Life)

2010-10-03T09:55:00.000-07:00

Ponekogas rock muzikata ni podgotvuva losi trikovi, no koga se slucuva ednostavno ne zachuduva. Ova e slucajot na Tinariwen, severnoafricki bend sostaven od poranesni berberski gerilci. Nivnata revolucija e kultuna revolucija: vo onie pustinski zemji kade sto ludzeto se organizirani uste vo pleminja, rock muzikata (ne samo kako zvuk, no isto taka kako postoenje na vistinski bendovi) bese nesto nezamislivo pred nivnoto doadzanje. Kako rifovite na Chuck Berry, pesnite na Dylon, solata na Stones i trite akordi od Sex Pistols, psihodelicniot rock na Tinariwen go oznacuva pocetokot na edna nova era.

Nivnata revolucija ne e samo kulturna: svirenjeto rock muzika za Tinariwen ne e samo cin na umetnicka i estetska kreacija, nitu e samo zabava, e nesto poveke; politicki cin. Nivniot glas e onoj na eden ugnetuvan i progonuvan narod odsekogas (prvo od kartagincite, rimjanite i vandalite, potoa od kolonijalnite sili a denes od modernite muslimanski rezimi), narod koj nema svoja nacija i nitu edno edinstveno ime: zapadnjacite gi vikaat "Berberi, zbor koj doadza od latinskiot zbor sto znaci "varvari" i koj e roden so pogrdno znacenje, dodeka arapite gi narekuvaat "Tuareg", sto znaci "zaboraveni od gospod". Tie, sepak preferiraat da bidat nareceni "Imazighen", sto znaci "slobodni ludze". Nivnata muzika, vo ovoj kontekst, stoi kako bedem na kulturniot otpor: muslimanskite drzavi (Mali, Alzir, Tunis itn) ne im priznavaat na narodot Imazighen pravoto na svoj jazik, na slobodno versko ubeduvanje, na sopstvena istorija. Da peat na sopstven jazik za ovoj bend e edna subverzivna akcija.

Od nivnoto debi "The Radio Tisdas Sessions" od 2001, Tinariwen gi zarabotija pofalbite na publikata od zapad, so toa sto duri go osvoija srceto na Robert Plant, i na negoviot gitarist Justin Adamsm producent na ovoj nivni tret album. Pricinata na tolkavoto voodusevuvanje se razbira uste od prvoto slusanje: muzikata na Tinariwen e moderen pustinski blues, sviran so kiselinski gitari vo psihodelicen stil sto se dvizi vo vozduhot na prevzemuvacki africki ritmi.

Izbegnetego gresnoto mislenje deka se raboti so uste edna minliva egzoticna pojava od koja izgleda deka World Music scenata se cini drogirana. Naprotiv, nivniot sound ima nesto cudesno vo nacinot na koj toj uspeva da postigne tolku tenk balans medzu zapadnite modeli i tradicionalnata muzika od Sahara. Dovolno e da se slusnat pesni kako pocetnata "Cler Achel", magmaticen metafizicki blues, ili remek-deloto "Assouf" da se svati deka se soocuvame so eden mnogu kvaliteten bend.

Albumot e poveke od soliden i poln so prijatni iznenaduvanja (od mantrata na "Ahimena" do egzorcizmot na "Toumast"), no sodrzi nekoi padovi na napon sto mu sprecuvaat da se vospostavi celosno kako remek-delo. Medzutoa za edna grupa sostavena od ex gerilci zafateni so branenjeto na svojot kulturen identite,ne so oruzje tuku so elektricni gitari i udarni instrumenti, samiot fakt sto napravile odlicen disk, sposoben da ja probie kulturnata izolacija vo koja se naodzaat ludzeto Imazighen, e eden nenormalen rezultat.

1. Cler Achel
2. Mano Dayak
3. Matadjem Yinmixan
4. Ahimana
5. Soixante Trois
6. Toumast
7. Imidiwan Winakalin
8. Awa Didjen
9. Ikyadarh Dim
10. Tamatant Tilay
11. Assouf
12. Izarharh Tenere

American Hardcore - The History Of American Punk Rock 1980-1986 (Film)

2010-10-03T07:51:00.000-07:00

American Hardcore e muzicki dokumentarec od 2006 godina rezija na Paul Rachman i napisan od Steven Blush. Se bazira na knigata "American Hardcore:A Tribal History", napisana od Blush. Filmot bese izdaden na 22 septemvri 2006 godina so limitirana distribucija i gi pokazuva nekoi od pionerite na americkata hardcore punk scena medzu koi Bad Brains, Black Flag, D.O.A., Minor Threat, Minutemen, SS Decontrol i drugi. Izdanieto za domasniot video pazar bese izdadeno na DVD od strana na Sony Pictures Home Entertainment na 20 februari 2007.

Dokumentarecot go sledi radzanjeto i evolucijata na hardcore punkot pomedzu 1979 i 1986 godina (iako nalepnicata-koverot- pokazuva od 1980-1986). Vo filmot isto taka se vkluceni mnogu snimki live za vreme na koncertite od toa vreme i ekskluzivni intervjua so clenovi na bendovi od kalibarot na Black Flag, Minor Threat, Bad Brains i mnogu drugi.

Filmot se fokusira na regionalnite sceni na americkiot Hardcore, so osobeno vnimanie na scenata vo Los Angeles, New York, Washington i Boston. Drugite sceni se samo spomenati ili celosno ignorirani, vklucuvajki go Chicago, Seattle, Minneapolis-St. Paul, Vancouver i Montreal.

Black Flag - Piratite na Beach Punkot

2010-10-02T05:05:00.000-07:00

Kalifornijcite Black Flag sozdadoa minimiziran i nihilisticen Punk zbogaten so "eksperimentalna" vena.

Mestoto e California, onaa od vtorata polovina na sedumdesettite. Ehoto vo vozduhot e ona od unistuvackiot nastap na Ramones koj zvuci kako eden povik da se zema oruzjeto vo beskrajnite soncevi popladnina. Ogromnite plazi, zakanuvackite branovi koi surfistite probuvaat da gi dominiraat, Silikonskata dolina koja go zapocnuva da se polni so programeri i so obozavateli na kompjuteri i na robotika; Vo seto ova epohalno cudo, kaliforniskiot punk ja zivee svojata finalna eksplozija.

Na Hermosa Beach, gitaristot Greg Ginn, stotuku diplomiran na UCLA, odlucuva da formira bend, i gi regrutira Chuck Dukowski (bas gitara), Keith Morris (vokal) i Brian Midgol (tapani). Vo isto vreme, Ginn i Dukowski odlucuvaat da fondiraat izdavacka kuca: i se radza Sst (Solid State Transformers), predodredena da stane edna od najvaznite nezavisni etiketi vo istorijata na Rock muzikata. FIlozofijata "Do it By Yourself" malku podocna ke ja prozivee svojat najvazen period (kolku da spomene eden vazen primer, vo pocetokot na osumedesettite, Ian MacKaye-lider na Minor Threat i potoa prosvetleniot mozok na Fugazi- ja fondira "Dischord").

Black Flag - ova e imeto izbrano od Ginn za svojata kreatura- pocnuvaat kako edna od mnogute punk rock bendovi koi gi polnat lokalite na Sunset Strup, vo toj del na Los Angeles. Ovde koncertite zavrsuvaat skoro sekogas so vistinski mega-tepacki, so cesti intervencii na policijata.

Po kratka no intenzivna rabota , stignuva vo prodavnicite EPot "Nervous Breakdown", broj 001 na katalogot Sst. Sme vo januari 1978 godina. Vo 5 minuti i 10 sekundi, Black Flag unistuvaat kakov i da e kompromis, se derat na svetot za kolku e bolen zivotot, i gi prezentiraat site onie osnovni karakteristiki na ona sto ke bide nareceno "Beach-punk", t.e. minimiziran i hinilisticki punk, koj imase na negovata strana edna nova "eksperimentalna" vena.

Naprgu potoa, Morris go napusta bendot za da gi formira Circle Jerks. Za zamena e povikan portorikanecot Chavo Pederast, koi se vklucuva vo snimanjeto na vtoriot EP, "Jealous Again" (1980). Ova se denovite koi ke bidat napraveni bezsmrtni od dokumentarecot od Penelope Spheeris, "The Decline od Western Civilization". Takvi ke ostanat nasilstvoto i gnevot so koi Pederast gi filtrira zvucnite mini koi Ginn i i drugite gi eksplodiruvaat bez zapir okolu glasot na vokalot.

No promenite na personalot ne se zavrseni: Pederast e zamenat od strana na Dez Cadena, koj, sepak, da ja prevzeme gitarata, so toa sto go formira so Ginn eden od najunistuvackite i "bez-zdiv" parovi vo Punk epopejata. Kakov nov vokal ke bide izbran nekoj koj za vreme na koncertot vo New York na bendot se kacil na scenata i peel zaedno so bendot: Henry Rollins, poranesen vokal na S.O.A. od Washington Dc. So Robo na tapanite (koj vleguva na mestoto na Migdol posle objavuvanjeto na Nervous Breakdown), Black Flag stanuvaat sovrsena voena mashina, podgotvena da ostavi neizbrisliv beleg vo Rock istorijata. Za da uspeat vo toa, sepak, imaat potreba di eden epilepticen i poetski alvum kako sto samo "Damaged" od 1981 mozese da bide.

Pokraj toa sto e eden od najdobrite diskovi punk odsekogas, "Damaged" e eden od onie imaginarni pejzazi kade sto stanuvas svesen, deka iako e odvratno grd, zivotot e sepak nesto prekrasno. Ova e zosto vo glasot na Rollins, vo uzasnite progressi na Ginn ili vo bezmilosnata i nikogas smirena ritmika, naodzas nesto sto e daleku od griza ili bolka: ja naodzas tisinata na svojata soba, zajdisonce koe kodira suptilni scenarija, i seto ona ebano doadzanje na sekavanja koi si dogovaraat sostanko na dnoto na dushata, kako eden kup emarginizirani koi ne ja izgubile nadezda za otpor, nekoj den. "Damaged" e se ova no i mnogu poveke. Toj e isto taka eden udar vo stomakot za onie koi veruvaat deka pankot e samo ludilo i tehnicka nekompetentnost. No tie sto ne bile polni so predrasudi, znaar deka tie 2-3 akordi i taa ritmicka kameno-krslivost se radzaat od edna i itna i vistinska potreba od koja i da e druga intelektualna masturbacija.

to be continued

Rage Against The Machine - Prikazni od drugata strana na Los Angeles

2010-09-30T07:44:00.000-07:00

Plod na problematicniot Los Angeles od devedesettite godini, Rage Against The Machine od Zack De La Rocha bese edno od najgolemite iminja vo Crossover muzikata so nivnite nasilni politicki napadi po ritamot na rap.

Ako nekogas postoel bend koj znael kako da napravi kombinacija od opstestvena posvetenost so zabava, od aktivisticki revolucioneren mladinski zar so zrela licna svest za istoriskiot moment, ovoj bend barem do pocetokot na devedesettite godini bil samo Clash so Joe Strummer. Simnuvajkise, vo odnos na svezina i verojatno na kredibilitet, nekoj bi mozel da gi spomene Bruce Springsteen, REM i U2 kako drugi muzicki umetnici zagrizeni za opstestvenite problemi, sposobni da gi razdvizat srcata na slusatelite i da gi vodat vo akcija.

foto: slucka za vreme na buntot vo Los Angeles 1992

No e na linijata na Clash na koja morame da go doblizeme eden od najgolemite Rock fenomeni od devedesettite, sposobni da se vklucat mokno vo eden muzicki trend, od t.n. crossover scena vo Californija, podgotvena da izleze nasilno od ulicite na Los Angeles, i da ja voznemiri, vo dobro i loso, istorijata na Rok muzikata vo poslednive godini: Rage Against The Machine bea edno od najgolemite iminja na Crossover panoramata, a voedno i i eden od najvaznite bendovi od poslednite petnaeset godini.

Za da ja raskazeme prikaznata na Rage Against The Machine, odlucuvame da ja zapocneme od noemvri 2000, koga George W. Bush bese izbran za prvpat predsedatel na USA, i Zack De La Rocha, harizmaticniot lider na bendot go objavuva raspazdanjeto na Rage Against The Machine, poradi celosniot neuspeh na celite - ocigledno politicki - postaveni od strana na grupata na denot na nivnoto radzanje, devet godini pred toa. Vistinata e deka ne se samo ovie pricinite za raspadzanjeto na RATM, i ke gi analizirame sledejki gi nastanite, pocnuvajki od 1991 godina.

Gnevot protiv mashinata e neobicen slucaj od sekoja gledna tocka. Mozebi RATM e prviot bend koj postignuva odredeno nivo na popularnost pred da potpise diskografski dogovor, i nesto uste pointeresno, ne se radza kako edna grupa live, koja si sozdava publika koncert po koncert, dur da najde nekoj darezliv obozavatel sto ke stavi pod dogovor: Rage Against The Machine go snimaat prvoto demo bez da imat izvedeno nekogas vo zivo. I go dvizat ova demo so toa sto im go davaat na svoite prijateli, i samo podocna go prodavaat na nivnite prvi koncerti, stignuvajki nabrzina do 5000 prodadeni primeroci. Eden vid na rekord.

Muzikata koja ja prezentiraat RATM vo 1991 godina moze da se vkoreni uspesno samo daleku od sirenite na grung-ot, potresen od neocukevanoto rasturanje na Jane's Addiction, simbol do toj moment na edno undergroung dvizenje zivo vo Seattle, no seuste daleku od definiranje od strana na mediumite, koe napravi od Seattle eden vid na Meka na rock muzikata od tie godini. Scena totalno razlicna od slikata koja ja davaa Guns n Roses od Los Angeles, i sonistata za uspeh made in Hollywood. Se raboti za Crossover, termin sto sega volgarno cesto se kombinira so t.n. nu metal, t.e. meshavina necista na razni iskustva koi formiraat edna nova struktura, vo nekoi slucai so originalnost i umetnicki talent, vo drugi pomalku. Sodrzinata, mozebi taa ke gi podigne Rage Against The Machine nad drugite razni bitija koi stojat vo muzickite spisanija, na radio i na MTV, od ubistvoto na Kurt Cobain pa ponatamu.

No, nazad vo muzikata. Na site cetire albumi od Rage Against The Machine e napisano: "vo izrabotkata na ovaa snimka ne se koristeni bazi, klavijaturi ili sintisajzeri"; ova bi mozelo da zvuci puritansko i vo isto vreme bez kredibilitet, ako ne se prisustvuva fizicki na edna ziva svirka na bendot, kade sto okolu esencijalna ritam sekcija, se vneseni eden gneven rap i eden surov sleng na Zack De La Rocha- sin na eden ulicen artist- i genijalniot komplet na SCRATCH efekti, noise, flanger, wah-wah itn, vo kombinacija so niza zeppelinski riff's na gitarata od Tom Morello, roden vo Harlem, New York, od meshana afro-italjansko-irska krv, ili eden od poslednite avtenticni gitarski heroi.

Prviot samo-nasloven album Rage Against The Machine vo izdanie na EPIC vo 1992 e grom od vedro nebo vo panoramata na rock muzikata od toj period, dodavajki na inspiracijata od Jimmy Page, kontroverzen rap vo stilot na Pubblic Enemy, i kako sto veke spomnavme, crossover lekcijata vo moda vo underground sredinite, od koi sto najgolemi eksponenti bea sekako Fishbone, Living Colour, i po-popularnite, Red Hot Chilli Peppers i Faith No More od San Francisco.
Rage Against The Machine e eden senzacionalen album, koj sodrzi nekoi od najgolemite himni na RATM, kako "Bullet in the Head" (prvata pesna voopsto snimana od bendot), "Know Your Enemy" i najmnogu "Killing in the Name", verojatno himnata na bendot, so eden ednostaven tekst, implicitno revolucioneren vo vistinska smisla na zborot.

Albumot stvara gnev i chudilo vo isto vreme: cenzurata ja sledi navodnata opasnost na bendot, kako sto bese so Doors-i dvaeset godini pred toa. Saturday Night Live, popularna televiziska emisija od NBC, koja vo tie godini beshe domacin na site buntovnici od Rock muzikata shampioni vo prodazbite, kako Nirvana, Smashing Pumpkins i Stone Temple Pilots, go cenzurira performansot na Rage Against The Machine koi go stavija na scenata americkoto zname svrteno naopaku. Vo Filadelfija, cetirite clenovi na grupata se kacuvaat na binata od Lollapalooza skroz goli vo znak na protest protiv ozoglasenoto osnovanje na etiketata "Parental Advisory Explicit Lyrics", i celi cetirinaesete dolgi minuti ostanuvaat na noze ispraveni pod glavobolniot zvuk na gitara feedback-ot. Edna dolga turneja zaedno so togas nepoznatite Tool i so Fishbone, ke stigne i vo Evropa seuste nepodgotvena da im go ponudi istiot interes sto bendot go ima vo SAD.

Koga drugite bendovi od Los Angeles ja prevzemaa vo funk-metal stil dobrata muzika koja ja imase stvoreno predhodnata generacija, Rage Against The Machine ostanuvaat nadvor od scenata, cekajki trpelivo novi inspiracii na Zack, so eden silen sound, daleku da bide kloniran i den denes. Samo vo 1996 godina doadza prodolzenieto na Rage Against The Machine (prviot album), produciran od strana na Brendan O'Brien; se vika Evil Empire (Imperijata na zloto), od eden citat od poranesniot pretsedatel Ronald Reagan vo 1982 koj vaka go definirase na krajot na Studenata Vojna, Sovetskiot Sojuz. Ova e album koj dobiva povolen i iten odgovor od strana na muzickata kritika i publikata, blagodarenie na konsolidiraniot status od prethodnoto remek-delo, no koj vo sustina e mnogu poslozen i devijanten od debito, iako mu nedostasuva brojot na monumentalni hitovi koi gi imase prviot album.

Samo prvite dve pesni "People of the Sun" i "Bulls On Parade" (vo koja koja sto legendarniot riff so wah-wah efekt ke postane edna od najvisokite tocki postignati od bendot) imaat melodicen potencijal kako sto bea desette pesni na stariot album. Vo ovoj disk, sepak, ima mesto za razni digresii od eden Morello mozebi premnogu popustliv kon sebe si, no sepak sposoben da go vodi bendot kon eden jazik apsolutno unikaten i nesporedliv so nisto drugo. "Tire Me" beshe nagradena so nagradata Grammy Award kako najdobra hard-rock pesna; istoto ke se sluci slednata godina so "People of The Sun", i uste slednata godina so "No Shelter", edna od nekolkute pesni dodeleni vo vremeto na razni filmovi pomalku ili poveke interesni("The Crow", "Godzilla", a osobeno "The Matrix"). Fenomenot veke stana ziva legenda, i politickite bitki koi bendot gi vodi sekojdnevno vi negovata moznost, cesto dobivaat i slavni mediumski i naroden interes, taka sto vklucija se pogolem broj na poddrzuvaci osetlivi na slucai kako onoj na Leonard Peltier i Mumia Abu-Jamal, kolku da spomeneme dve od najgolemite kampanji poddrzani od Zack De La Rocha i negovite soClenovi.

Na prakticno nivo, im ostanuva na Rage Against The Machine kako problem apsolutnata bavnost na Zack vo kompoziranjeto, na koj mu trebaat meseci i meseci za da najde vistinska inspiracija za sekoj eden monolog vo sleng jazik, i da go preklopi vo veke etabliranata formula na drugite trojca muzicari. The Battle of Los Angeles e od 1999, posledniot album so originalni pesni, koj stoi na broj eden na Bilbordot kako da e nekoe cd so najgolemite hitovi na Backstreet Boys. Ova e edno delo pomalku ambiciozno vo odnos na predhodnite dve, no koe celosno ja konsolidira strukturata, iskoristuvajki go soundot pobogat so suptilni zvuci, a vo isto vreme sustinski i osnoven za kauzata. Pesni kako "Guerrilla Radio", pobednicka na uste edno Grammy, "Calm Like a Bomb" (podocna prevzemena vo druga epizoda na Matrix) i "Mic Check", ni prestavuvaat odnovo eden bend vo forma kako nikogas dotogas, cvrst i odlucen da udira do dnoto. Prekrasni zvuci svaraat riffovite na Tom Morello vo "Led Zeppelin stil", koi iako cesto prekrseni od sounds koi izleguvaat "fizicki" od gitarata so efekti koi samo fantazijata i kvalitetot na eden gitarist kako Tom Morello moze da napravi. Zvuci koi se dvizat sekogas vo istata formula na klasicnata struktura na pesnite od Rage Against The Machine, koi ipak se efikasni kako nikogas dotogas na melodijata. Za videooto na "Sleep Now In The Fire", Rage Against The Machine organiziraat eden sit-in sproti vlezot na Wall Street vo New York, sprecuvajki go otvaranjeto na berzata do doadzanjeto na policijata na mestoto na nastanot.
Vrvot na popularnosta na bendot se sovpadza so prvite nedorazbiranja za vreme na svetskata turneja na ovoj album, koga glasini za kreativni razliki medzu Zack i ostatokot na bendot pocnuvaat da go potkopuvaat obedinetosta na bendot, sega veke ne tolku silna. Da se vrateme na pocetokot na prikaznava, Gore i Bush se natprevaruvaat vo vecnata bitka pomedzu demokratite i republikancite, i Rage Against The Machine go izdavaat svojot tret singl so video od noviot album "The Battle in Los Angeles", "Testify", kade figurite na dvata kanditati se spojuvaat vo edna licnost, i pota planiraat koncert, koi podocna ke bide finaliziran, vo edna zgrada sproti stabot na republikancite na Bush, koj kako sto znaeme ke pobedi na izborite. Poslednata bitka e uzgubena.

Zack saka da mu se ostavi vreme za solo album, no drugite od bendot, vodejki smetka za slabata plodnost vo kompoziranjeto na nivniot peac - se naodzame skoro vo 2005 godina i albumot uste ne e izlezen-, se sprotistavuvaat silno zakanuvajkise so raspadzanje na bendot. Zack De La Rocha go iskoristuva momentot i izjavuvajki deka celite na bendot propadnaa, gi raspusta oficijalno Rage Against The Machine. Postoi vreme samo za izdavanjeto na "Renegades", eden album so cover pesni, normalno pesni so politicka pozadina, sniman vo 2000 i vo nekoi slucai celosno preureden vo odnos na poznatite originalni verzii. Bob Dylan, The Stooges, Afrika Bambataa, Cypress Hill se samo nekoi od umetnicite na koi Rage Against The Machine im oddavaat pocit so dvanaest pesni prilagodeni i personalizirani vo unikatniot stil na Rage Against The Machine, iako nekogas ova prilagoduvajne na razni klasici ne e funkcionalno ("Kick Out The Jams" od MC5 e premnogu zabavena, dodeka interpretacijata na "Beautiful Worls" ja gubi drasticno ironicnata smisla na originalnata od "Devo").

Tom Morello, Brad Wilk i Tim Commerford ne gubat vreme, i dodeka Zack pravi odlicni sorabotki so Dj Shadow i Trent Reznor vo podgotvuvanjeto na negoviot ambiciozen solo album, gledaat okolu za nov pejac sto ke im ovozmozi brzo vrakanje na scenata. Izborot padza na Chris Cornell, koj posle raspadzanjeto na Soundgarden ne moza da ne ja prifati ponudata na edno trio apsolutno afirmirano. Poradi problemi so diskografskite kuci i nesoglasuvanja medzu dvata razlicni menadzeri (ex soprugata na Cornell), grupata provizorno narecena Civilian se raspusta i se reformira povekepati vo tekot na snimanjeto na prvite pesni, so Rick Rubin.

Nekolku meseci podocna, koga veke site net datoteki gi nudat demo snimkite na Civilian, se postignuva dogovor i proektot pocnuva, ovoj pat pod imeto Audioslave. Rezultatot e eden samo-nasloven album, koj gi sozdrzi pesnite od demoto na Civilian, koj iako pokazuva eden dobar i silen hard-rock zvuk tipicna od soundot na Rage Against The Machine, gi ostava nezadovolni i fanovite na Soundgarden i tie na Rage Against The Machine. Istite propustoci koi se naodzaa na "Renegades", se pojavuvaat uste posilni.

Sepak albumot na Audioslave gi osvojuva novite legii na tinejdzeri vo potraga po Hard-Rock zvuk, i se prodava bas dobro vo Severnoamerikanskiot kontinent.

Anahronisticen, voopsto ne korisen za kauzata na RATM, no sepak kvaliteten, pristignuva vo prodavnicite prviot live album na Rage Against The Machine, "Live At The Grand Olympic Auditorium", snimen ba 12 i 13 septemvri 2000 godina, na poslednite dva koncerti na grupata pred nivnoto raspadzanje. Nepotrebno e da se zadrzime na cesniot kvalitet na snimkite, kako i na simbolikata na fenomenot narecen Rage Against The Machine, koj napraven vecen i vo video album, dostoen za krajot na nivniot PAT: albumot sodrzi sesnaeset pesni vo eden vid na "best of" vo zivo.

Meho Sulemanski

Alice in Chains - Zivot i Smrt vo Seattle

2010-09-29T10:28:00.000-07:00

Alice in Chains vo dobro ili loso, bea eden od najvlijatelnite bendovi vo 90-tite godini. Tie sozdadoa mnogu poseben zvuk so metal gitari i otudzuvacki vokalni melodii, koi ke bidat prevzemeni od strana na golem broj na grupi i grupicina vo slednite godini; no na ovie grupi ke im falat nekoi osnovni kvaliteti: iskrenosta vo iskazuvanje so muzikata realni dlaboki teskotii, kompozitiven vkus kako onoj na Layne Staley. Nekoi tvrdat deka Alice in Chains bile grupa koja bila sposobna da go preskokne branot na grunge modata, no koj gi sledel i gi zapoznal znae deka nema mnogu vistina vo se ova, i deka talentot na ovoj bend bil mnogu realen i golem.

Alice in Chains se formirani vo Seattle vo 1987 godina od spojuvanjeto na dva street-glam metal bendovi: Alice ‘N Chains i Diamond Lie, prviot predvodena od peacot Layne Staley, vtorata od gitaristot Jerry Cantrell. Koga Staley se priklucuva so Cantrell, zaedno so basistot Mike Starr i tapanarot Sean Kinney, noviot band zapocnuva da krivi malku, razviva zvuk od tipicniot rock od tie godini kon nesto razlicno, no ostanuvajki na marginite na “noviot bran” na grupi koi se na scenata vo Seatle, vo toj haos na kreativnost koj ke ja odnese do eksplozija od svetski dimenzii za nekolku godini.

Ako vo toj period Nirvana se dvizat so koordinati bliski na metal punkot, Soundgarden se dvizat pomedzu Black Sabbath i Led Zeppelin, Mudhoney doadzaat direktno od Hardcorot, Alice in Chains pocnuvaat da sozdavaat nesto popovrzano so odredeni kanoni na mejnstrim metalot, preteruvajci so najklaustrofobicnite strani na istiot, cesto so bavenje na ritamot, i zacvrstuvajcigo so mnogu temni tonovi, koi se pobliski na del od dark tradicijata. Bendot postepeno go oblikuva svojot zvuk okolu vokalnite sposobnosti na mr.Staley, poveke unikatni otkolku retki, apsolutno iznenaduvacki iako ne se nadvor od moznoto i bez nekoja ucena tehnika.

Po snimanjeto (so nekojsi Rick Parashar) na mnogubrojni demo kaseti koi ke go socinuvaat stolbot, debito vo 1990 so albumot “Facelift” (vednas so golemata produkcija na Columbia, ova kazuva kolku bilo golemo vnimanieto so koe muzickata industrija ja sledela scenata na noviot nezavisen rock od Seattle, koi eksplodira nekolku godini podocna so “Nevermind” od Nirvana). “Facelift” e celosno zrel album, koi prisposobuva vozbudlivi momenti, drugi “sramni” nepotrebni , glavno vo vtoriot del od albumot; medzu niv , “Put you Down” ili funki orientiranata “I Know Something About You”, pesni povrzani so odredeni klishe na stotuku zavrsenata decenija, koi za sreca nema da bidat sledeni vo idnina. No listata na nezaboravni pesni e veke znacanja, pocnivajki so prvite dve koi go otvaraat albumot: moknata, kratka i efikasna “We Die Young” (so za zal vidovit naslov) i epskata “ Man in the Box”.

Monoliticen i kamenokrsliv Rock. Nasokite na soundot od Alice in Chains se samo skicirani, no veke evidentni: teskata gitara na Cantrell, senzacionalna i sekogas vo prv red, i glasot na Staley (vo ovoj prv disk vo polnata mladost nesovrseno fokusiran vo odnos na ekspresivnosta, no sposoben za mokno derenje) koi pravat halucinantni melodii i eksplozivno derenje polno so gnev. . "I'm a man in the box/ buried in my pit/ won't you come and save me?" e ocajniot povik za pomos na Staley, koj zad maskata na MAUDIT (proklet) ja krie svojata priroda na premnogu custvitelen decko koj ne moze da se prilagodi na svetot- dokaz e negoviot stav nadvor od scenata ,koga, vo ostar kontrast so negovata mracna muzika, se pretvaral vo slabak (site cetiri clenovi od bendot odsekogas bile animirani so silna ironicna vena nadvor od scenata), tazen klown od noviot vek. E vo ovoj period, koga uspehot go poplavuva na bendot i pritisokot vrz ovie cetiri decki (site vo ranite dvaesetti godini) stanuva masiven, vleguvaat vo igra teskite drogi, koi ke ostavat neizbrisliv beleg na najemotivniot i ranliv od cetvoricata, Staley.

Nazad vo muzikata, da citirame barem uste edna vazna epizoda vo vrska so “Facelift”: dolgata, zanesna, preteska "Love, Hate, Love", vo koja vo vreme koe vodi do exctasy, prokleta gitara i glas za zakop raskazuvaat zborovi na neutesnost, osamenost i lutina, koi eksplodiraat na krajot vo lelek koj namesto da bide osloboditelen, implodira vo samiot sebesi, ostavajki custvo na smrtna bolka. Mokta na glasot na Staley vo ovaa pesna e strasno impresivna, i harmonijata odigrana vrz polutonovi stvara polna smisla na ocaj; poezijata na Alice in Chains e jasno fokusirana, i se bazira podednakvo vrz zakopniot mrak na Ian Curtis i lutata mok na Black Sabbath; se mesaat metal, dark, rock i edna bolna pop vena.

I pokraj nedostatocite, “Facelift” dobiva dobar uspeh i imeto Alice in Chains pocnuva da se znae. Da da se iskoristi moznosta, bendot skuvuva vo 1992 eden EP dodeka e zesko zelezoto; no namesto da sozdadat nesto ocekuvano vrz predhodniot album, Cantrell i ostalo se zalagaat da svrtat 180* stepeni, sozdavajki cetiri akusticni pesni, folklish, zapusteni: Sap kombinira eden vid grotesk so ljubovta za melodijata, bez da se smeta za remek delo ipak e prijaten disk, i pokraj negovata navidum siromastija. EPot se otvora so “Brother”, psihodelicna zalopojka vo koja dvata glasovi na Staley i Cantrell (koj pocnuva se poveke da go poddrzuva vokalistot vo peenjeto, pravejki od vokalnata harmonija vistinska zastitna marka na soundot od Alice in Chains vo vremeto) pravat orientalna arabeska; prodolzuva so “Got me Wrong”, eden vid na baven akusticen funk so vresoci; doadza “Right Turn”. Albumot se zatvora so “Am I Inside”, pogrebna pesna so maski i zenski glas (Ann Wilson, od bendot HEART).

Vo medzuvreme vremeto minuva, Nirvana postanuvaat Nirvana koi site gi znaeme, Seattle e noviot centar na svetskata muzika. Vreme e da se soberat plodovite na ona sto bese posadeno, i Alice in Chains go radzaat svoeto remek delo, nesto navistina od edna mracnost i teskotija koe samo vozbudata od toj period mozese da go napravi uspeh so milioni prodadeni primeroci. Stotuku pritiskas PLAY i bez da vi dade vreme da zdisnete, eden zid od gitari i eden lelek na bolka se urnivaat na tapancinjata;

"Dirt" (1992) se otvora vaka, go grabnuva slusatelot za grlo i go frla vo edna dupka polna so dekadentna, morbidna metalshtina, od neslusnato psiholosko i zvucno nasilstvo, se otvora so edna bolna i voznemiruvacka himna koja se vika "Them Bones", 2 minuti i 30 sekundi na luciden ocaj. Ogromni i senzacionalni gitari koi retka bea slusnati e ke bidat slusnati (blagodarenie istotaka na produkcijata na Toby Wright, sovrseno izbalansirana medzu zvucna cistota i mok), vreme od 7/8 i pred se glas koj e se poveke krikot na edna ocajna generacija, pesnata na eden ostaven covek progonet od svoite duhovi koi stanale realnost: "I believe them bones are me" pocnuva Staley negovoto nosno i dzavolsko peenje, povtorno (kako i vo mnogu drugi pesni od albumot) kombiniranoso glasot na Cantrell, mnogu poveke tradicionalen, davaat zivot na vokalni harmonii koi bi mozele da bidat zamisleni od "Beattles" deprimirani i heroinomani.

"Dirt" ne te ostava da dises. Samo sto zavrsuva odednas, kako da se zatvora samata vo sebesi prvata pesna, eksplodira vednas kvadratniot i nasilen rock na "Dam That River", sovrsena pesna za nastapi vo zivo, no istotaka i vo diskot dobiva razurnuvacki efekti blagodarenie na izvonrednata vokalna interpretacija. Vednas posle nea e vreme za "Rain When I Die", psycho-stoner trip dolga 6 minuti vo 6/4 tempo, povtorno so Staley na vrvot na vokalnata mok i ekpresivnost. Cetvrtata pesna "Sickman", trajno gi otstranuva site somnevanja; udarna brza, nasilna, so nespokojno peenje i vikanje kombiniran so refren na granicite na morbiditetot: usporena di maksimum, so kriva i disonantna gitara potresena so glasot koj stvara edna temna prispivna pesna ("I can see the end is getting near/... ah, what's the difference, I'll die in this sick world of mine"). Nema nadez za osloboduvanje, pesnite sto sledat se razvitkot na ona sto go sozdrzese embrionot na prvite pesni.
"Rooster", pesna posvetena od Cantrell na tatkomu i negovoto iskustvo vo Vietnam, e neocekuvana i nenadenja oaza na mirot, barem vo prvite minuti. Neznoto gitarsko gudanje ne pravi da ne bideme svesni za brutalnosta na tekstot ("ain't found a way to kill me yet... seems every path leeds me to nowhere"), se dodeka ne doadza zvucnata eksplozija na refrenot kade sto peenjeto na Staley impresionira povtorno poradi mokta i strasta. Od ovde natamu e vistisno simnuvanje vo bezdna: pette pesni koi sledat go gradat idealniot pat kon metata od koja nema vrakanje, na koj eden um i edno telo mozat da odat ako se potreseni od drogata, demonot na Staley vo koja naodza zasolniste od svetoti vo isto vreme nova i nepovratna bolka. "Junkhead" ("glava na narkoman") ja opisuva pocetnata faza na padot, se vozi na eden star i tesk riff, so namedzu eden od najmelodicnite i najsilni refreni vo albumot, i Layne ja pee odata na koristenjeto droga ("if you let yourself go and opened your mind I bet you'd be using like me, and it ain't so bad").

Санаториум

2010-09-25T05:50:00.000-07:00

No More (1996)

Pero Stefanovsky - Vocals / Guitar
Constantine Kachev - Guitar / Backing Vocals
Goran Stankovich - Bass / Backing Vocals
Goran Athanasoff - Drums / Backing Vocals
Special guests:
Miki Jovanovski - Backing Vocals
Vlatko Kaevski - Keyboards
Scott Peer - Recital on “No More Patience”

01. Our Doom 03:00
02. Live in Silence 03:25
03. No More Patience 03:57
04. Illusion of Mind Confusion 04:45
05. Ballad of the Past 04:50
06. Dreams of Reality 04:15
07. Inhuman Commands 03:50
08. Wasted Existence 03:58
09. Thinking About... 02:37
10. Bez Razum I Svest (bonus track) 05:37
11. Epidemic of Hate (bonus track) 06:12
DOWNLOAD
Pass: metalarea.org

Na Rabot Na Razumot (1992)

01.Senka Na Smrtta
02.Bez Razum I Svest
03.Ultra Speed
04.Operacija Na Mozokot
05.Udoben Kovceg
06.Epidemija Na Omraza
07.Despot Na Adot
08.Grad
09.Sanatorium
10.Muirotanas
DOWNLOAD

RRR best Post-Punk Albums

2010-09-25T04:58:00.000-07:00

Joy Division - Closer

Wire - Pink Flag Talking Heads - Remain in Light

Joy Division - Unknown Pleasures Gang of Four - Entertainment!

Minutemen - Double Nickles on the Dime

Devo: Q: Are we not men? - A: No We are Devo! Magazine - Real Life

The Fall - This Nation's Saving Grace

Suicide - Suicide The Cure - Pornography

Pere Ubu - Modern Dance

Celta na nasiov blog

2010-09-24T17:56:00.000-07:00

Internetot e nenormalna stvar. Vo poslednava dekada revolucionira i izmena totalno mnogu raboti vo svetov. Edna od ovie raboti e sigurno muzikata. Moznosta da vo nekolku minuti da spustas celi diskografii na koj sho sakas artist donese da site imaat moznost da ja zapoznaat muzikata vo nejzinata celina. Znaci ako do pred samo 5-10 godini obozavateli na muzikata trebaa da baraat diskovi vo razni poznati i nepoznati prodavnici i slicno, sega imame petnaeset godisni deca vo najizgubenite sela koi vo nekolku giga memorija ja imaat cela osnova na modernata muzika.

No edno e sigurno. Brojot na albumi koj gi imame vo nasiot Computer ne go podobri sigurno kvalitetot i poznavanjeto na muzikata od strana na mladite. Cesto se naodzame pred Winampot so 40000 pesni od koi samo mal del ja razbirame sustinata, filozofijata, periodot, vlijaniata i slicno. Ova e rezultat i zaradi faktot so internet ne nudi na makedonski jazik recenzii, mislenja za albumi, bendovi koi bi ni pomognale vo razbiranjeto i vo naseto interesiranje za razna, kvalitetna muzika.

Zatoa so ovoj blog Rostuse Rebel Radio ke se potrudime da vi ponudeme razni stvari, najmnogu od underground muzikata so toa sto ke piseme, preveduvame i slicno mislenja na poznati muzicki kriticari.

2010-09-24T16:15:00.000-07:00